Pierwszym plus jednym spośród w najwyższym stopniu istotnych z takich wywodzących się spośród nauk matematycznych oznacza to co najmniej wzorujących się na nich modeli piękna jest harmonia. Zalążki typowego na rzecz myśli greckiej przekonania o archetypowości piękna bytów matematycznych na rzecz piękna innych bytów widoczne są przedtem w środku filozofii przedsokratejskiej: jej uchwycenie arche stanowi zarzewie poglądu, iż pojmowanie rzeczywitości owo dostrzeganie tego, co wspólne wewnątrz różnorodności jej przejawów, co stanowi wstępny projekt późniejszych koncepcji harmonii oraz racjonalności. Do rozwoju tej idei przyczynili się przede wszystkim pitagorejczycy dodatkowo czerpiący spośród myśli pitagorejskiej Platon.
Dla pitagorejczyków bliskim odpowiednikiem arche w środku filozofii jońskiej była wartość - zasadą świata była wtedy na rzecz nich dewiza formalna, wewnątrz czym Werner Heisenberg dostrzega zarzewie późniejszego uznania matematyki zbyt główne przyrząd nauk przyrodniczych. We wszystkich zjawiskach widzieli oni naśladownictwo liczb, tudzież liczby w charakterze najdoskonalsze byty stanowiły o harmonii świata dodatkowo o jego akuratnie także pięknie. Duże sens historyczne ma pitagorejska pomysł muzyki sfer, akceptowana niesłychanie w szerokim zakresie aż aż do XVII wieku. Muzyka sfer owo zgodność pojmowana dosłownie - jak podobieństwo to znaczy spór pośrodku własnościami geometrycznymi także arytmetycznymi, które muzykę tę wprost wywołują. Istotne na rzecz dalszego rozwoju myśli estetycznej jest w środku koncepcji muzyki sfer idea, iż własności estetyczne zależą odkąd własności matematycznych. Stosunek pośród poszczególnymi częściami danego przedmiotu, wśród częściami zaś całością - sformułowany negacja logiczna ostatkiem sił geometrycznie, niemniej jednak podobnie arytmetycznie, także negacja logiczna ledwie arytmetycznie, aliści ponadto w charakterze zbiór z większym natężeniem abstrakcyjnych relacji czysto intelektualnych - stanowi medium definicji wielu podstawowych pojęć estetyki. Zwłaszcza czar przypuszczalnie istnieć rozumiane w charakterze właściwy relacja wśród częściami w środku danej całości dodatkowo wśród częściami tudzież całością. Takie pojmowanie piękna znalazło wykorzystanie negacja logiczna z trudem wewnątrz teorii muzyki, na rzecz pojęć takich jako różnica także harmonia, jednak także wewnątrz teorii sztuk plastycznych, wewnątrz poetyce plus w środku ogóle w środku większości dziedzin, którym do wnętrza historii estetyki przypisywano własności estetyczne.
Jako iż do wnętrza pitagorejsko-platońskiej koncepcji kosmosu jak ładu wyrażalna w liczbach zgodność natury rozumiana jest jak wielofunkcyjny wzorzec harmonii dzieł ludzkich, wyrażalne w liczbach jest w takim razie również oparte na tym wzorze uroda tych dzieł. Sam kula ziemska natury w charakterze całokształt jest oraz piękny, albowiem wewnątrz koncepcji platońskiej Demiurg stworzył go wzorując się na bytach matematycznych, wobec każdym względem doskonalszych od chwili niego. Same byty matematyczne piękne są spośród kolei w charakterze odwzorowanie świata idei, wewnątrz którym znajduje się sama sprawa piękna, w sumie spośród ideą prawdy stanowiąca najwyższą ideę Dobra. Dla Platona ujmowanie tego, co doskonalsze od momentu świata poznawalnego zmysłowo jest aktem w środku dużej mierze intuicyjnym, pewnego rodzaju "wzlotem duszy" - poznawanie idei oraz bytów matematycznych zawiera wewnątrz sobie podług Platona też ekstatyczne także boskie pierwiastki, co inicjatywa artystyczna.
Współmierność, harmonia, proporcjonalność, symetria - rozumiane w charakterze wyznaczniki piękna określiły w takim przypadku na wieki jego kanony do wnętrza tradycji Zachodu. Dla wielu sztuk dodatkowo innych form realizowania się piękna foremność także symetria mogą istnieć brane wprost, w charakterze wyrażalne do wnętrza języku matematyki zależności ilościowe. Podobnie pomimo tego wolno przemawiać o współmierności, harmonii, proporcjonalności dodatkowo symetrii w środku relacjah jakościowych, istotnych przede wszystkim na rzecz sztuk semantycznych. Choć związki takie negacja logiczna są wyrażalne wewnątrz języku matematyki, są wewnątrz estetyce rozumiane jak wzorowane dodatkowo modelowane na odpowiednich relacjach ilościowych.
Nowoczesnego przykładu rozumienia harmonii jak modelu piękna dostarczył Werner Heisenberg w środku eseju Znaczenie piękna wewnątrz przyrodznawstwie ścisłym. Heisenberg uważa, iż czar istnieje do wnętrza wielu dziedzinach ludzkiej aktywności, wewnątrz tym w środku przyrodoznawstwie, które prócz tego odzwierciedla też krasa natury. Odwołuje się aż do osobistych doświadczeń młodzieńczego olśnienia o charaketrze doznania estetycznego, które stanowiło na rzecz niego wiedza powiązania właściwości liczb całkowitych spośród problemem podziału okręgu na daną liczbę równych części. Przedstawia historyczną analizę powiązań wśród rozwojem nauk przyrodniczych dodatkowo technicznych natomiast ich rozwojem metodologicznym polegającym na jeszcze szerszym wykorzystaniu aparatu matematycznego. Wyróżnia pod tym dubel główne definicje piękna, które do wnętrza jego opinii miały poniżej tym na rzecz tego rozowju szczególną wagę - starszą definicję widzącą wewnątrz cudownie równoległość pośród częściami całości także wśród częściami natomiast całością również nowszą, pochodzącą od czasu Plotyna, wewnątrz której czar jest ujawnianiem się Jednego w środku świecie zjawisk. Swoje młodzieńcze przejście piękna matematycznego poddaje analizie zbyt pomocą pierwszej definicji - częściami są właściwości liczb całkowitych plus prawa o konstrukcjach geometrycznych, całością jest a struktura aksjomatów, aż do którego przynależą geometria Euklidesowa dodatkowo arytmetyka. Piękno ujawnia się wewnątrz tym przykładzie za sprawą rozpoznaniu, iż "poszczególne części pasują aż do siebie, iż przynależą aż do tej całości, oraz zamkniętość także prostotę układu aksjomatów doznajemy bezrefleksyjnie jak piękne". Pojęcie piękna pozostaje wtedy wedle Hesienberga w środku ścisłym związku spośród greckimi problemami jedności oraz wielości oraz zgody plus niezgody wśród nimi dodatkowo stałości plus zmienności Bytu oraz zgody także niezgody wśród nimi.